به نام خدایی که عشق را آفرید.....

این روزها با پیشرفت تکنولوژی آدما هم پیشرفت کردند و هرکی که میخواد یه چیزی رو به یکی دیگه بگه میادو یه وبلاگ می زنه.آدرس وبلاگشو هم احتمالا همون یه نفر میدونه( البته باید به این نکته توجه داشته باشیم که دیگه چت کردن و میل فرستادن کلاس نداره...)

به هرحال ما هم پیش خودمون گفتیم خوب ما که از اونا کمتر نیستیم.تازه نیتمون هم که خیر تره!!

رو همین حساب من و چندتا از بچه های با حال الکترونیک ورودی82 دانشگاه رازی تصمیم گرفتیم که یه وبلاگ مشت درست کنیم.البته ما سعی می کنیم که مطالبمون بیشتر حول مطالب علمی و مسائل مختلف دانشکده متمرکز باشه.

راستی اینم بگم که اگه وبلاگ بچه های پتروشیمی ورودی82 نبود من هرگز به فکر چنین وبلاگی نمی افتادم.

به هر حال..

من رسما از تمام بچه های برق 82 دعوت می کنم که بیاین اینجا عضو بشین.(البته اگه دوست داشتین و افتخار هم دادین) و کمک کنید که یه وبلاگ باحال ودر عین حال مفید رو راه بندازیم.

کی میدونه شاید یه روزی این وبلاگ به معروفترین و محبوبترین وبلاگ دنیا تبد یل شد!!

ضمنا ما که داریم کم کم از این دانشکده میریم(یعنی خلاص میشیم) و حیفه این جمع که 4 سال با هم بودند خیلی راحت از هم جدا بشن. شاید این وبلاگ بتونه یه جورایی ارتباط بچه ها رو با هم حفظ کنه و یک یادگاری خوب برای سال های بعد باشه.

 میبینم که همه رفتن سیه خودشون! کسی اینجا نمونده. ما که خیلی تنها  شدیم. شما ها چطور؟

درس می خونید؟ کار می کنید؟ زندگی می کنید؟!

 وقت کردید یه سر به اینجا بزنید. به قول بعضیا یا حق!

 "ارائه ی پروژه ی آقایان سعید غلامی

                             و سعید روشنی"

   زمان:     یکشنبه (دوم تیر ماه )ساعت ۵ بعد از ظهر

   مکان:     سالن سمعی بصری دانشکده فنی

   موضوع:   بیاید اونجا میفهمید!

مسابقه این بار مربوط به زندگی میرسامه چون خیلی خیلی خیلی 

دوستش دارم

    واما شرح مسابقه: شما با جابجا کردن ۴ عکس بالا (به دلخواه

   خود)  که ۴ مرحله از زندگی میرسام در ۱۵ یا ۲۰ ساله آیندست

    و نوشتن یه داستان کوتاه میتونید تو مسابقه شرکت کنید.از  

    بهترین داستان  به شدت قدردانی و به نویسنده اش جایزه ی

     نفیسی اهدا میشود  

داشت  با خدا گفتگو میکرد! رو همین حساب ماهم بد ندیدیم مصاحبه با

خدا رو اینجا بیاریم::

 خدا از من پرسيد: « دوست داري با من مصاحبه كني؟»

- پاسخ دادم: « اگر شما وقت داشته باشيد»

خدا لبخندي زد و پاسخ داد:

« زمان من ابديت است... چه سؤالاتي در ذهن داري كه دوست داري از من بپرسي؟»

 من سؤال كردم: « چه چيزي درآدمها شما را بيشتر متعجب مي كند؟»

خدا جواب داد....

« اينكه از دوران كودكي خود خسته مي شوند و عجله دارند كه زودتربزرگ شوند...و دوباره

آرزوي اين را دارند كه روزي بچه شوند»

«اينكه سلامتي خود را به خاطر بدست آوردن پول از دست مي دهند و سپس پول خود را خرج

 مي كنند تا سلامتي از دست رفته را دوباره باز يابند»

«اينكه با نگراني به آينده فكر مي كنند و حال خود را فراموش مي كنند به گونه اي كه نه در حال

 و نه در آينده زندگي مي كنند»

«اينكه به گونه اي زندگي مي كنند كه گويي هرگز نخواهند مرد و به گونه اي مي ميرند

 كه گويي هرگز نزيسته اند»

دست خدا دست مرا در بر گرفت و مدتي به سكوت گذشت....

سپس من سؤال كردم:

«به عنوان پرودگار، دوست داري كه بندگانت چه درسهايي در زندگي بياموزند؟»

خدا پاسخ داد:

« اينكه ياد بگيرند نمي توانند كسي را وادار كنند تا بدانها عشق بورزد. تنها كاري كه

مي توانند انجام دهند اين است كه اجازه دهند خود مورد عشق ورزيدن واقع شوند»

« اينكه ياد بگيرند كه خوب نيست خودشان را با ديگران مقايسه كنند»

«اينكه بخشش را با تمرين بخشيدن ياد بگيرند»

« اينكه رنجش خاطر عزيزانشان تنها چند لحظه زمان مي برد ولي ممكن است ساليان

سال زمان لازم باشد تا اين زخمها التيام يابند»

« ياد بگيرند كه فرد غني كسي نيست كه بيشترين ها را دارد بلكه كسي است كه نيازمند

 كمترين ها است»

« اينكه ياد بگيرند كساني هستند كه آنها را مشتاقانه دوست دارند اما هنوز نمي دانند كه

 چگونه احساساتشان را بيان كنند يا نشان دهند»

« اينكه ياد بگيرند دو نفر مي توانند به يك چيز نگاه كنند و آن را متفاوت ببينند»

« اينكه ياد بگيرند كافي نيست همديگر را ببخشند بلكه بايد خود را نيز ببخشند»

باافتادگي خطاب به خدا گفتم:

« از وقتي كه به من داديد سپاسگذارم»

و افزودم: « چيز ديگري هم هست كه دوست داشته باشيد آنها بدانند؟»

خدا لبخندي زد و گفت...

«فقط اينكه بدانند من اينجا هستم»

« هميشه»

 ارائه پروژه آقای کیوان امیری

موضوع پروژه:  دقیقا نمیدونم ولی خیلی خفنه!

زمان:    سه شنبه (سوم اردیبهشت)ساعت ۱۱:۳۰

مکان:    سالن سمعی بصری دانشکده فنی

(وبلاگمون داره شبیه وبلاگ خانم یوسف پور میشه نه؟ یه شب شعر

کم داریم که اونم در چند روز آینده راه اندازی میشه)

    حرهای تکراری!

 *مرگ آن نیست که در قبر سیه دفن شوم

*زندگی مانند کتابیست که ابلهان آن را گذرا ورق میزنند و دانایان ان را با تعمق میخوانند زیرا میدانند تنها یک بار فر  صت خواندن آن را دارند(ژان پاول)

  * اگر کسی ترا آنطور که میخواهی دوست ندارد معنایش ان نیست که تو را با تمام وجود دوست ندارد(مارکز)

* سرمایه های هر دلی حرفائیه که واسه گفتن داره.زنانیکه میخواهند مرد باشند زنانی هستند که نمیدانند زن هستند.(الکساندر دوما)

 *در پی رسیدن به هدف باش نه افتخار. حرف های خودت تو را کر خواهند کرد.بدبختی تنها در باغچه ای که خودت کاشته ای میروید.آنچه را هنگام قدرت بدست نیاوردی با عشق بدست بیاور. گذشته را در آغوش بگیر اما با آن زندگی نکن.خدا از آدم هایی که ضعف خود را با خداپرستی میخواهند جبران کنند بیزار است.(دکتر شریعتی)

سوتی شماره؟

این هفته: سعید. غ

 همونطوری که قبلا هم گفته شد تابستان گذشته چند تا از بچه ها برای یه امر خیر رفته بودند تهران. یه روز 3 تا از این عزیزان(سعید غلامی و روشنی و پیام) هوس میکنن یه سر به گیشا بزنن(نمیدونم چرا؟؟)و تصمیم میگیرن که با تاکسی برن.هر 3 نفر سر خیابون وامیسن و با عبور هر ماشینی همه با هم داد میزنن: گیشا!! بعد از چند دقیقه بالاخره یه ماشین وایمیسه.و آقای روشنی و یزدانفر میرن نزدیک تر و در مورد کرایه با راننده بحث میکنن.بعد از چندی چانه زدن آقای راننده میگه آقا 2000 تومان میشه(هر 3 نفر )( با توجه به این نکته که میدونست اهل تهران نیستند!) و سعید روشنی و پیام با اینکه حرف اولشون به کرسی ننشسته بود ولی ناچارا داشتند قبول میکردند!! در همین هنگام سعید(غلامی) با ابهتی غیر قابل وصف و با لهجه شیرین تهرونی غلیظ(واسه اینکه به طرف بگه آقا مگه ببو گیر آوردی؟) جلو میاد و به جناب راننده میگه
"آقا یا نفری 1500 تومان ما رو میبری یا اینکه مارو به خیرو تو رو به سلامت".

با گفتن این جمله آب سردی بر پیکره نیمه جان پیام و سعید ریخته میشه و آقای راننده با پوزخندی ملیح میگه آقا اصلا سوار شید مهمون خودم.(احتمالا پیش خودش فکر کرده که تو مسیر هم کلی میتونه حال کنه و یه روز شاد رو در پیش خواهد داشت)

راستش احساس میکنم که وبلاگ داره یه روال کسل کننده ونچندان پر محتوا

رو در پیش میگیره.از اینرو !تصمیم گرفتم یه مقداری مسیر رو کج !  کنم

امیدوارم شما هم کمک کنید.فکر کنم نتیجش جالب بشه.

تو این چند سال همیشه مسا ئل مبهم و سوالاتی برام پیش می اومد که دوست

داشتم  برم دنبال جواب هاشون و کتاب ها ی زیادی وجود داشتند که میخواستم

بخونم ولی هرگز وقت نکردم یا شاید تنبلی میکردم.ولی بعد از آزمون ارشد

این فرصت برام پیش اومد و چاره ای هم جز این کار نداشتم!

یکی از مسا ئلی که همیشه  دوست داشتم راجع به اون بیشتر بدونم درمورد

خدماتی بوده که دین اسلام به مردم و فرهنگ ایران باستان(قبل از ورود اسلام)

 با ورودش به ایران عرضه کرده.  ولی بعضی جاها به مواردی برخورد میکردم

که برای من مبهم بود به همین دلیل میخوام از شما کمک بگیرم.

خوب همه ما ایرانی هستیم واکثرا مسلمان وقاعدتا در هردو زمینه تعصب هم داریم.

اینو گفتم که یه موقعی بحث هایی که احیانا صورت میگیره کسی رو ناراحت نکنه و

به کسی هم برنخوره.

یکی از اون مواردی که گفتم مقایسه وضعیت و جایگاه زن در ایران باستا ن و بعد از

ورود اسلام به ایرانه.خیلیها معتقدند با ورود اسلام زن دارای ارزش و منزلت بیشتری

 میشه وعده ای هم مخالف این موضوع هستند.من میخوام بدونم نظر شما چیه؟؟

اگه یه توضیح مختصر و احیانا یکی دو تا مثال برای اثبات نظرتون (مقایسه دو دوره) بزنید

 که عالی میشه!

  ر استش حیفم اومد این عکسو دست بزنم .دیدم به اندازه کافی 

  نکته مبهم  داره .تو این عکس سه نگاه و لبخند متفاوت میبینیم که

  هر کدوم یه دنیایی پشتشه!!   اگه کسی هست که حداقل میتونه

   یه قسمتی از این دنیا ها رو برای ما فاش کنه!! خواهشا این کار رو بکنه

    به کسی که بهترین جوابو بده(دلیل نگاه ها و لبخند های مو......نه؟) یک

     بلیط رفت و  برگشت مینی بوس به اردوگاه تفریحی سریاس اهدا

     میشود.

  سلام.

 چند روز از آزمون ارشد گذشته وبیشتر بچه های کلاس در حال استراحت وریکاوری!هستند..آخه ماشاله ورودی ما همه مثبت از آب در اومدند و بیشتر بچه ها برای ارشد شرکت کردن.(آدم وقتی میدید که امثال حامدو پژمان هستند وامید هم دارن انگیزه مضاعفی میگرفت!(البته از این نظر اینو میگم چون میدونم کمتر از ماها وقتشونو برای درس خوندن تلف میکنن.))

بعد ازآزمون عکس العمل های متفاوتی از بچه ها دیدیم(وخواهیم دید!).

بعضی ها همون روز شنبه دنبال دفترچه اعزام به خدمت مقدس!بودن(البته شنیده ها حاکی از اینه که بیشتر٬ آقایون دنبال این کار رو میگرفتند!).بعضی ها که ظاهراً

مثل بقیه درس نخونده بودن شدیدا به فکر آزمون سال بعد بودند.

چند تا  ازبچه های خیلی مثبت هم از همین الان به فکر یه خونه مناسب تو تهران

بودند(بلانسبت آقایون یزدانفر و اسعاد!).  خیلی ها هم برای خودشون تخمین میزدن

که میتونن شبانه همینجا رو بیارن یه نه؟!.عده ای هم که ترم قبل رو مرخصی گرفته بودند٬  پشیمان از این کارو به فکر پاس کردن واحدهای مونده شون بودند(البته هستند تعداد کثیری که بدون گرفتن مرخصی هم با این معضل مواجه اند!)

و بالاخره شاید هم عده ای از بچه ها که هیچکدام از موارد بالا رو شامل حال خودشون نمیدونن بخوان دنبال بخت خودشون برن(یا اینکه بخت خودشون

 بخواد د نبالشون بیاد!)

با وجود همه این تفاسیر چیزی که برای همه مون مشترکه اینه که عمر

همه مون داره میگذره وزندگی راه خودشو میره.چه خوبه که آدما هر جایی

که هستند وبه هر جایگاهی که میرسند همدیگرو فراموش نکنن و برای

 دوستی هاشون ارزش قایل باشند. امیدوارم که همه ما اینطوری باشیم.

                                         به قول بچه ها گفتنی:"یا حق"

              (راستی وبلاگو فراموش نکنید)

بابک عزیز:

    درگذشت پدر بزرگوارتان را به شما و خانواده 

   محترمتان تسلیت می گوییم.

    ما را هم در غم خود شریک بدان.   

 فرا رسیدن ماه مبارک رمضان رو پیشا پیش به همه تبریک میگم.

                                                 من که بی صبرانه منتظر این ماه  بودم.دلم برای حال و هواش تنگ شده بود.میخوام این ۳۰ روزو حسابی حال کنم.امیدوارم شما  هم همینطور باشید

با سلام خدمت دوستان. اجازه می خوام چند تا نکته رو خدمتتون بگم:

1) نتیجه نظرسنجی:

                   همونطوری که پیش بینی میشد خانوم محمدی با قاطعیت تمام مقام اول رو کسب کردن.

          آقای غلامی و خانم چقازردی طی رقابت شدیدی به ترتیب در مکان های دوم

و سوم جای گرفتند.(البته خانم چقازردی حق خودشونو از درس خوندن به خوبی گرفتن)

شگفتی این دوره حضور خانمها حاجیان در کورس درس خوان ترین ها بود.

شگفتی دوم قرار گرفتن آقایان جهانگیری ویزدانفر در قعر جدول بود(احتمالا

 بچه ها به این دلیل به این عزیزان رای ندادن چون فکر میکردن آنچه که

عیان است چه حاجت به بیان است)

2) بازی های فراموش شده:

طی هماهنگی های به عمل آمده  با بچه های پترو قراره از این به بعد لیگی

 تحت عنوان لیگ سرتر(جام نخبگان رازی) در رشته های کلاسیک ومحلی زیر

 برگزار بشه. بدینو سیله از دوستان علاقمند دعوت میشود در گروه هایی 3

 یا 4 نفره در این بازی ها ثبت نام به عمل آورده و شرکت کنند.

بازیهای ورزشی:

بازیهای فکری و شانسی:

*تپتپو نان تپو                             *کلاغ پر

*هتل متل (همون اتل متل)                                *چوزان

بازیهای رمانتیک:              * خانه خانه

  ( توجه: بازیهای با علامت** فقط مختص آقایان میباشد)

یاد آور میشود که باز یها ی فوق با هدف احیای بازیهای سنتی و محلی

بصورت رفت وبرگشت انجام میشود که احتمالا هفته اول این رقابت ها

 همین جمعه بصورت داخلی در اردوی احتمالی با بچه های پترو برگزار

شود پس خواهشا از همین الان به فکر آماده سازی تیمتان باشید.

در ضمن آماده پذیرش هر گونه بازی دوران کودکیتان هستیم.

آقای میرسام حبیبی

  مرد چند ملیتی کلاس!

سلام به همه دوستان همکلاسی.

مدت زیادیه که هیشکی به فکر وبلاگ نیست.من که حسابی گرفتار بودم خوب

 حتما شما هم مشکل داشتید البته فکر کنم مشکل همتون یکی بوده و اونم

درگیری با درس های ارشد بوده.(بر خلاف من).و بهتون حق میدم که

به اندازه کافی وقت نداشته باشید که ما رو از متنای زیباتون بهره مند کنید.

 من یه پیشنهاد دارم :هر هفته رو به یکی از بچه ها اختصاص میدیم که بقیه

 بیان در موردش نظر بدن.ازش تعریف کنن،انتقاد کنن ،خلاصه اون شخص

رو از دیدگاه خودشون توصیف کنن بدون هیچ تعارف ورودربایسی ویا شوخی

 واحیانا عناد ورزی!. البته اون شخص هم میتونه بیاد و در مورد خودش

 نظر بده!!من هر هفته اسم یکی از آقایون رو میزنم رو وبلاگ و خواهشا یکی از

 خانم ها هم این کار رو برای خانوم ها انجام بده.(ترجیحا خانم یوسف پور

...البته امیدوارم که خانم ها در این زمینه ناز نکنن ).   خیلی جالب میشه.

 اینطوری زیاد وقتتون هم هدر نمیره و میتونید با خیال راحت شریف قبول شید.

زندگی سوزان است   

چمن از بوی گل گریزان است

خورشید سرد سرد           جنگجوها بی نبرد

صندلی ها آواز می خوانند             قناری ها در قفس آزادند!

پنجره ها بیمارند!

باز هم می رویند:

                     مدرسه های پوشالی

                      درس های توخالی

                      ذهن های رویایی

در کلاس درس; 

قصه های استاد             خاموش خاموش            چون شمعی در باد

کاش می شد که بدانیم

زندگی رویا نیست                زندگی جز من و تو        جز ما نیست

که در آن"همواره اول صبح،به زبانی ساده"*

باز می گوییم : ماست کاسه ای چند؟

و نمی گوییم خدا نزدیک است

و نمیخواهیم بدانیم که چقدر"عاشق و آگه و آدم شده ایم!"*

و نمی بینیم  کسی با عشق نان در آورد

              و کسی با نان شعری سراید

باز هم میگویم زندگی رویا نیست          زندگی بوی خوش گلها نیست

زندگی شاید              پژمردن گل باشد

زندگی شاید            سقوط برگ باشد

زندگی شاید          ........شاید مرگ باشد

نتایج نهایی نظرسنجی اساتید:

نفر اول :دکتر عبدی!( که حتی بعد از اعلام نمرات همچنان یکه تازی کردن)

نفر دوم دکتر مکی و نفر سوم هم  با اختلاف کم به دکتر عازمی تعلق گرفت.

دکتر حیاتی هم با یک رای آخر شدند.

  در مورد نظر سنجی جدید هم اگه فکر میکنید جای کسی خالیه ویا اینکه کسی

به ناحق اسمش تو نظر سنجیه بگید که اصلاح کنیم.

ستون نامه:

حالا که تعداد بیشتری از بچه ها عضو شدن و تعداد پست ها هم خیلی بیشتر شده فکر کردم بهتره وبلاگ نظم بیشتری بگیره..یعنی پست ها بر اساس محتواشون دسته بندی بشن.  پس از برو بچس خلاق  خواهش میکنم که ستون های مختلفی رو  با موضوع های گوناگون پیشنهاد بدن. خواهشن علاوه بر اسم ستون یه توضیح مختصر در موردش بدید.  اینجوری هر کی هر موضوعی رو که دوست داشت میتونه از آرشیو موضوعی وبلاگ اتخاب کنه .فعلن دو تا ستون !! داریم .ستون خاطره ها(که میشناسینش) و ستون عشقولانه........(مخصوص عزیزان شاعر و رمانتیک پیشه)
مثلن ستونای بعدی میتونن در مورد مطالب علمی!!!!فرهنگی یا حتی سیاسی و... باشن.
 

  ۱)مسابقات پارا المپیک

  ۲)حاجی از فرنگ برگشته.عمو از تهران

  ۳)دکتر سعید وحاجی اقدم(مشاور اعظم دفتر مقام معظم)

.........

  ۱)جنگجویان کوهستان

...

  بقیه شو شما بگید.

   احتمالن این عکس هم مدت زیادی رو صفحه باقی نمونه.

       چون من دیگه تحمل هیچگونه تهدیدی رو ندارم

  ۱)فرامرز خان ومش جواد

  ۲)علی آقای جاویدان ونوچه اش حیدر خطر

  ۳)احمد وسعید وقتی بزرگ میشوند

  ۴)احمد و سعید بعد از اخراج از دانشگاه

  ۵)احمد وسعید بعد از چند خواستگاری ناموفق

....

         سوتی شماره۴:

آدم هر چقدر هم که حواسش جمع باشه وتو رفتارش احتیاط کنه محاله

که در طول 4 سال سوتی نده .حالا اگه این آدم استاد دانشکده فنی باشه

و پدر یه علم  باشه(لیزر نیست ها!)خوندن سوتیش خالی از لطف نیست.

همین چند وقت پیش بود که آقای کیوان امیری یه دوربین دیجیتال میگیره

واز استاد مذکور!و جناب دکتر شیسی  خواهش میکنه که بیان یه عکس

یادگاری بگیرن.اونا هم افتخار میدن و میان.کیوان دوربینو به سعید(روشن)

میده ومیره کنار اساتید وایمیسه که عکس بگیره.اما هر چقدر که منتظر میشن

خبری از عکس گرفتن نمیشه وآقای روشنی همچنان داره با دوربین ورمیره.

کیوان به سمت سعید میره که مشکلو حل کنه واز اونجایی که دوربین بجای

 اینکه روی حالت عکس گرفتن باشه روی حالتی بوده که با اون عکسای

ذخیره شده رو نشون میداد سعید یه سوتی خفن میده و به کیوان میگه :

"این دوربینه هر بار عکس میگیره ولی نمیدونم چرا از شما نمیگیره؟!" .

البته سوتی اصلی رو در همین هنگام استاد بزرگ خودمون میده که در

 جواب اظهار تعجب  دکتر شیسی میگه :" این دوربینه دیجیتاله واحتمالن

فیلمو رد نکرده!!!"

راستی به نظر شما سوتی سعید خفن تر بوده یا سوتی استاد؟

نحوه ی ورود به وبلاگ و تغییر کلمه عبور:

1-  رفتن به www.blogfa.com

2-انتخاب گزینه ورود وبلاگ گروهی

3-گزینه های زیر رو پر کنید :

4-پس از ورود به قسمت تنظیمات . از قسمت میز کار گزینه تغییر کلمه عبور رو انتخاب کنین.

5-پنجره زیر را پر کنید