مسلمانان مرا وقتی" دلی" بود         که با وی گفتمی گر مشکلی بود

دلی همدرد و یاری مصلحت بین         که استظهار هر اهل دلی بود

به گردابی چو می افتادم از غم         به تدبیرش امید ساحلی بود

ز من ضایع شد اندر کوی جانان         چه دامنگیر ،یارب ،منزلی بود

هنر بی عیب،حرمان نیست ،لیکن        ز من محرومتر،کی سائلی بود؟

بر این مست پریشان ،رحمت آور         که وقتی کاردان کاملی بود

مرا تا عشق ،تعلیم سخن کرد         حدیثم نکته هر محفلی بود

مگو دیگر که حافظ نکته دان ست         که ما دیدیم و مسکین غافلی بود

                                                        (حافظ)